Mikoplazma ve Spiroketler

Mikoplazma

Mikoplazmalar, hücre duvarı bulundurmayan, küçük, Gram-negatif, hareketsiz, sporsuz, kapsülsüz, fakültatif anaerobik bakterilerdir. Mikoplazmaların hücre duvarı bulundurmaması nedeniyle mikroskobik morfolojileri pleomorfiktir (çok şekilli). Fiziksel ve kimyasal etkenlere duyarlıdırlar; ancak penisilin gibi hücre duvarı sentezini önleyerek etki eden antibiyotiklerden etkilenmezler. Katı besi yerlerinde ürediklerinde 3-7 gün inkübasyon sonrası, çoğunlukla ortaları merkezli, sahanda yumurta görünümlü ya da ortası düğmeli de denen L-koloni tipi meydana getirirler. Patojenik Mikoplazmalar solunum sistemi, ürogenital sistem, meme bezi veya seröz membranlar gibi belirli dokular veya organlar için belirgin bir affiniteye sahiptirler. Üretilmeleri için temel katı ve sıvı besi yerlerine % 20 at serumu ve maya özütü ilavesi gereklidir. Ayrıca örneklerde bulunabilecek diğer bakteri ve mantarların üremesinin önlenmesi amacıyla penisilin ve talyum asetat besi yerlerine katılır.

Üreplazma

Üreplazmalar, Mycoplasmataceae familyasında ele alınan ikinci cinstir. Bu organizmalar küçük koloniler ürettiklerinden (7-15 mikron çapında), orijinal olarak T (Tiny, küçük) suşlar veya T-Mycoplasmalar olarak da adlandırılmışlardır. Ureaplasma diversum ineklerde; endometritis, granüler vulvovaginitis, salpinjitis ve abortus gibi reprodüktif hasarlara, boğalarda ise sperma kalitesinde düşüklük ve genital kanal enfeksiyonlarına neden olur. Ureaplasma canigenitalium, Mikoplazma ve Brusella gibi, erkek köpeklerde cinsel yolla bulaşan hastalıklara neden olan bir etkendir.

Erisipelotriks

Erysipelothrix cinsi içerisinde Erysipelothrix rhusiopathiae ve Erysipelothrix tonsillarum olmak üzere iki tür bulunur. E. rhusiopathiae, doğada oldukça yaygın çeşitli hayvanlarda, özellikle de domuzlarda ve bazen de insanlarda kendi kendini sınırlayan hastalıklara veya sistemik enfeksiyonlara neden olur. E. rhusiopathiae, domuz, hindi ve koyunların önemli bir bakteriyel patojendir. Etken izolasyonu için örneklerden sodyum azidli (1/2000) serumlu triptoz agara veya kanlı agara ekimler yapılır. Ekim yapılan ortamlar 37 ˚C' de mikroaerobik ortamda 24-48 saat inkübe edilirler. E. rhusiopathiae, yukarıda bildirilen besi yerlerinde 0,5 - 1,0 mm çapında küçük ve dar hemolitik koloniler meydana getirir.

Leptospira

Leptospiralar, Gram negatif, 0,1 - 0,2 x 6 - 12 µm boyutlarında, sarmal şekilli, sporsuz, kapsülsüz, aerobik ve hareketli bakterilerdir. Leptospirozis, Leptospira interrogans grubu içinde yer alan patojenik Leptospira serovarlarının neden olduğu hayvan ve insan hastalıklarının genel adıdır. Doğadaki en önemli rezervuar kemiricilerdir. Yine yabani birçok memeli, çiftlik hayvanları ve köpekler enfeksiyonun yayılmasında önemli kaynak ve taşıyıcılardır.

Leptospirozisin tanısında, izolasyonun zor ve zaman alıcı, başarı şansının düşüklüğü, direkt tanının da kimi zaman güvenilir olmadığı dikkate alındığında en yaygın baş vurulan serolojik yöntemlerdir. Mikroskopik Aglütinasyon Testi (MAT), Leptospirozin tanısı için en çok kullanılan, temel referans test olup oldukça duyarlıdır. Bu test canlı ve formollü antijenle olmak üzere iki şekilde uygulanabilir. Antijen olarak canlı Leptospiraların kullanıldığı MAT oldukça duyarlı ve serovar-spesifik bir tekniktir.

Borrelia

Borrelia türleri prokaryotlar arasında en küçük genoma sahip olanlardır ve DNA yapısı diğerlerinin aksine lineer yapıdadır. Son derece yavaş ürerler. Borrelialar artropod vektörlerce taşınır. Bu Spiroketler bazı vertebralı konakçılarda zorunlu parazitlerdir ve uzun süre canlı kalabilmek için vertebralı rezervuarlara ve artropod vektörlere bağımlıdırlar.

Borrelia burgdorferi, insan ve hayvanlarda Lyme Hastalığının etkenidir. Hayvanlardan köpek, at, sığır, koyun ve kediler hastalığa yakalanırlar. Etkenin rezervuarı küçük rodentler ve yabani kuşlardır. Keneler yaşam döngülerinin bir aşamasında enfekte hayvanlar üzerinde beslenirken etkeni alarak kan emmeleri sırasında insan ve hayvanlara bulaştırırlar.