Çizgi Filmler ve Animasyonlar

Çizgi film, hareketsiz resimleri ve çizimleri hareketlendirme olarak tanımlanmaktadır. Gelişen teknoloji ile birlikte bu tanım, çeşitli değişikliklere uğramış ve farklı şekillerde ifade edilmiş olsa da genel olarak hareketlendirme, canlandırma sanatı olarak kabul edilmektedir.

Çizgi film kavramı 1920’li yıllarda hayatımıza girmiştir.

Anime, Fransızcadaki animasyon kelimesinden türetilmiş ve çizgi filmin Japoncadaki karşılığıdır.

Çizgi filmdeki tüm materyalleri animasyonlar da içermektedir ve çizgi filmle hemen hemen aynı anlama gelmektedirler.

Çizgi film ile animasyon arasındaki temel farklılıklar, Japon menşeili olan animasyonun öncelikle çizgi filmden farklı bir isim kullanarak patent problemi ile karşılaşmak istememesi durumu ve animasyonlarda “manga” olarak adlandırılan karakterlerin hatlarının daha keskin, çizgi filmlerde ise karakterlerin hatlarının daha yumuşak olmasıdır.

İlk canlandırma çalışmaları 1908’de Emile Cohl tarafından yapılmıştır. Cohl, negatif film kullanıp, siyah fonda beyaz çizgi ile tasarladığı çöp adamların canlandırılmasını sağlayarak, 1 dakika 57 saniye süren ilk çizgi filmi tasarlamıştır.

İnsanoğlu, eski çağlardan beri resim veya resimleri canlandırmaya çalışmış ve insanoğlunun bu canlandırma hevesi yapılan çeşitli işlemlere de yansımıştır.

Geçmişten günümüze resim veya nesneleri canlandırmaya çalışan insanoğlu, çeşitli malzemeler kullanmış ve kullanılan bu malzemelere göre canlandırma teknikleri geliştirmiştir. Kullanılan bu tekniklerden en çok bilinenleri ise şunlardır; kesim ve siluet tekniği, kukla tekniği, kolaj tekniği, çamur tekniği, nesneleri canlandırma tekniği, kum ve cam üstüne boyama tekniği, pinscreen tekniği, time-lapse tekniği, cameraless tekniği, kâğıt ve flip book tekniği, celanimation tekniği, zeotrope tekniği, bilgisayarlı canlandırma.

Bebeklik döneminden itibaren çocukların dikkatini çeken televizyonlar, artık onların yaşamlarının bir parçası hâline gelmektedir. Çünkü çocuklar, vakitlerinin büyük bir kısmını onun karşısında geçirmektedirler. Hatta ebeveynlerin dinlenebilmek, çalışabilmek ve çocuklara yemek yedirebilmek için çocuklarını önüne yerleştirdikleri televizyonlar artık onların yeni eğiticileri olmaktadır. Bu yeni eğiticide çocukların en fazla dikkatini çeken programlar ise çizgi filmlerdir.

Çizgi filmlerin temel özelliği ve görevi eğlendirmektir. Bu özelliğinin yanında eğitmek, öğretmek ve bilgi vermek de zamanla çizgi filmlerin görevi hâline gelmiştir.

Çocukların bir hayli dikkatini çeken çizgi filmlerin içerikleri dikkate alındığında, bu içeriklerin çocuklar üzerinde olumlu veya olumsuz etkiler oluşturabileceği söylenebilir.

Günümüzde çizgi film geliştirmek için çok sayıda dijital araç bulunmaktadır. Bunlar; Muvizu, Vyond, ToonBoom, Powtoon, 3Ds Max/Maya, Animate CC'dir.

Bazı yazılımlar diğer yazılımlara oranla daha fazla profesyonellik istemektedir.

Çizgi filmlerin geliştirilmesi sürecinde aşağıdaki belirtilen aşamaların takip edilmesi gerekmektedir; tasarım, senaryo, tipler, storyboard, layout, uç resimler, ara resimler, arka plan, çizgi filmin tamamlanması.

Dijital olarak geliştirilen çizgi filmler için yukarıda belirtilen çizgi film geliştirme aşamaları, benzer şekilde takip edilmektedir.

Öykü bölümünde geliştirilen öykü ve senaryo, her bir sahne (storyboard) için görsel hâle getirilir.

Sanat bölümünde ise çizgi film için tasarımlar ve renklendirmeler belirlenir, bunun yanı sıra biçimlendirme, düzenleme ve gölgeleme bölümlerine kapsamlı bir bakış sağlayarak gerekli müdahalelerde bulunulur.

Biçimlendirme bölümünde karakterler ve çizgi filmin senaryosunda belirtilen karakterlerin ortamları tasarlanır.

Düzenleme bölümü, çizgi filmi iki boyuttan üç boyuta yani ekranları son hâline getirmekle sorumludur. Ayrıca seslerin ve iyi bir akışın oluşturulması bu bölümün görevidir.

Gölgeleme bölümü ise karakterlerin ve ortamların bulundukları şartlara göre biçimlendirilmesinin sağlandığı birimdir.

Canlandırma bölümü, ortama ve karakterlere can veren bölümdür.

Işıklandırma bölümü; hedeflenen etkiyi ve sahneyi görsel bir şekilde sunmak için ışık düzeninin ayarlandığı, sanat bölümü tarafından da kontrol edilen bir birimdir.

Son olarak kamera bölümü, hedeflenen kareleri çekmek için konumlandırmaların yapıldığı birimdir.