Turizmin Etik İlkeleri

Ahlak; bir toplumda iyilik ve kötülük hakkında oluşan değer yargıları çerçevesinde yapılması ve yapılmaması gereken davranışlara ilişkin kurallar bütünüdür. Ahlaki ikilem ise bir konunun birbiriyle çatışan, ancak iki tarafında tartışılabilir doğru yanlarının olması durumunda ortaya çıkar. Ahlak kuralları birer sosyal düzen kuralı olmakla birlikte, bu kurallara uyulmamasının yaptırımı hukuk kurallarından farklı olarak maddi nitelikte değil, manevi niteliktedir.

Ahlak kuralları, nesnel (objektif) ve öznel (subjektif) olmak üzere iki türden oluşur. Nesnel ahlak, insanın diğer kişilere karşı olan ödevlerini düzenleyen ahlak kurallarıdır. Öznel ahlak ise insanın kendi nefsine karşı olan ödevlerini gösteren ahlak anlayışıdır.

Etik; bireylerin diğer birey veya gruplar ya da örgütler ile ve böylece toplum ile doğru ilişkiler kurma yöntemlerini araştıran ve konu edinen bir disiplin dalıdır. Bir eylemin etik açıdan uygunluğunu, ortak toplumsal bakış açısı belirler. Saf anlamda etik, düşünceden veya etik eylemden bahsediliyor ise bunun herhangi bir şekilde yarar bekleme, çıkar sağlama, art niyet taşıma, bir üst güçten korkma, cezadan çekinme ve yasaya uyma gibi nedenlere dayanmaması gerekmektedir.

Ahlak, kişilerin birbirleri ile veya devlet ile olan ilişkilerinde, karşılıklı olarak yapılması arzulanan davranış tarzları ve toplumsal düzeni sağlayan kural ve normlar bütünüdür. Etik ise geçmişten bugüne bireyin davranış ve eylemlerinin, ahlak kuralarına uygun olup olmadığının değerlendirmesinden ibarettir. Ahlak ile etik arasındaki temel fark; etiğin bir ahlak felsefesi olması, ahlakın ise etiğin bir araştırma konusu olmasında yatmaktadır. Etik; ahlak felsefesinin kavramsal boyutunu ve ahlakın teorik kısmını oluştururken, ahlak üzerinde felsefi çerçevede düşünme anlamı taşımaktadır.

İş etiği, ahlaki standartları rasyonel bir şekilde değerlendirme ve bu standartları iş ortamında uygulama sürecidir. Bir işletmede, işletme etiğinin varlığından bahsedebilmek için bazı özelliklerin en azından minimum seviyede bulunması gerekmektedir. Bunlar; güven, sorumluluk bilinci, adalet, gelişim, sürdürülebilirlik, mantık, zenginlik ve özgürlüktür.

Dünya turizminin önümüzdeki yüzyıllarda sorumlu ve sürdürülebilir gelişimini sağlamak amacıyla Dünya Turizm Örgütü (UNWTO) tarafından “Turizmin Küresel Etik Kuralları” adı altında bir dizi önlem içeren ve turizmin tüm paydaşları için bazı yükümlülükler öngören etik kaideler belirlemiştir.

Dünya Turizm Örgütü tarafından belirlenen etik ilkeler, 19 Kasım 2001 tarihinde Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından onaylanmıştır. Turizm faaliyetlerine katılan tüm kesimlerin uyması gereken kuralları içeren etik ilkeler tavsiye niteliğinde olmakla birlikte, ülkemiz turizm sektörünün sürdürülebilir bir gelişim gösterebilmesi açısından da son derece önemlidir. iktisadi gelişmeye, uluslararası anlayışa, barışa, refaha, temel hak ve özgürlüklere, ırk, cinsiyet, dil, din ayrımı yapmaksızın herkese saygı duymak suretiyle turizmin teşvik ve gelişiminin sağlanmasında esas alınacak etik ilkeleri açıklayalım.

Turizmin Küresel Etik İllkelerinin ilk 9 maddesi, başta hükümetler olmak üzere; tur operatörleri, turizm bölgeleri, seyahat acenteleri, turizm çalışanları ve turistlerin turizm faaliyetlerinde uymaları gereken etik kuralları düzenler. 10. madde ise küresel etik kuralların uygulanması ve yorumu hususunda tüm paydaşların başvurabileceği bir mekanizma tesis etmiştir. Bu çerçevede 10. madde ile öngörülen Dünya Turizm Etiği Komitesi 2011 yılında kurulmuştur.