Turizm Hukukunda Sözleşmeler

Borç, borçluyu, alacaklıya karşı bir edimi yerine getirme yükümlülüğü altına sokan hukuki bağdır. Bu edim bir şeyin verilmesi, yapılması yahut yapılmaması şeklinde gerçekleşir. Türk Borçlar Hukuku sistemine göre borç ilişkisi şu üç sebepten kaynaklanabilir: Hukuki işlem, haksız fiil ve sebepsiz zenginleşme

Sözleşme Borçlar Kanunu md. 1 uyarınca tarafların iradelerinin karşılılıklı ve birbirine uygun olarak açıklanması ile kurulur. Kural olarak sözleşmelerde iki tarafın bulunmasıdır, fakat şirket ortaklık sözleşmeleri gibi ikiden fazla tarafla kurulabilen sözleşmelerde mevcuttur.

Türk Borçlar Kanunu madde 26’daki “Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler.” hükmü, gerekse Anayasa’nın 48. maddesindeki “Herkes, dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetlerine sahiptir.” şeklindeki hüküm sözleşme özgürlüğü ilkesini göstermektedir.

Türk Borçlar Kanunu'yla günlük hayatta sık kullanılan sözleşmeler hüküm altına alınarak açıkça düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu yaygın kullanım alanı olan bazı sözleşme tiplerini kanun düzeyinde düzenlemiştir.Sözleşme çeşitleri kanunda öngörülenlere sınırlı değildir. Örneğin Türk Borçlar Kanunun’da düzenlenmeyen bir sözleşme tipi olana acentelik sözleşmesi Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenmiştir. Bu şekilde başka kanunularda sözleşme ilişkileri düzenlenebileceği gibi kanunlarca düzenlenmemiş sözleşmelerde mevcuttur. Bu sözleşmelere isimsiz sözleşmeler denir.

Otel Sözleşmesi; Tek veya grup olarak seyahat eden acente müşterilerine, otelcinin belirli bir fiyata otel hizmetlerini sağlayacağını otelci ve seyahat acentesinin kabul ettiği bir sözleşmedir.

Seyahat sözleşmeleri, önceden yapılmış bir program çerçevesinde birden çok gezi hizmetinin toptan bir fiyat karşılığında hizmetlerin yerine getirilmesi ile ilgili sorumluluğun da üstlenilerek taahhüt edilmesi şeklinde kurulur.

Finansal Kiralama Sözleşmesi: Kiralayanın, kiracının talebi ve seçimi üzerine üçüncü kişiden satın aldığı veya başka suretle temin ettiği bir malın zilyetliğini, her türlü faydayı sağlamak üzere ve belli bir süre feshedilmemek şartı ile kira bedeli karşılığında, kiracıya bırakmasını öngören bir sözleşmedir.

Franchising: Bir kimsenin başkasının çalışma prensiplerine ve talimatlarına bağlı kalarak ve bir bedel (ücret) karşılığında onun ürününü veya hizmetini sağlama imkânı sunan bir ticari ilişki Türüdür.

franchising verenin bu sözleşmeden doğan yükümlülükleri şunlardır:

Sözleşme öncesi açıklama ve aydınlatma borcu: Bu borç, franchising ilişkisinin karşılıklı güven ve disiplin içinde sürmesinin ilk ve en tabi şartıdır.

İşletme ve pazarlama sistemini franchise - alana kullandırma borcu: Franchise sözleşmesinde franchise veren, kendisine ait olan üretim, işletme ve pazarlama sistemini, bu sistemin kapsamını oluşturan marka, işletme adı, mal veya hizmetleri tanıtıcı bilumum işaret, amblem, işletme ve pazarlık alanında sahip olunan sırlar, teknik veya mesleki bilgiler, fikrî ve sınaî diğer tüm unsurları franchise alana kullandırtmakla yükümlüdür.

Franchise alanı koruma – destekleme borcu: Franchise veren, franchise alanı sürekli olarak ticari etkinliğinde destekleme borcu altındadır. Sağlanan hizmet veya üretilen mala ilişkin yardım, verimlilik artırma eğitimleri ve danışma hizmetleri bu konuda örnek gösterilebilir.