Sivil Toplum Hareketleri, Lobicilik ve Kamu Diplomasisi

Kamu Diplomasisi Kavramı

Küreselleşme sürecinin etkisi ile birlikte ülkelerin, toplumların ve bireylerin içinde bulunduğu çevrenin yapısı ve işleyişi değişim göstermektedir. Bu nedenle küreselleşen dünyada ülkelerin birbirleriyle ve birbirlerinin halklarıyla olan ilişkileri önem kazanmaktadır. Ülkeler birbirleriyle iletişim kurmak ve ülke halklarına kendilerini tanıtıp olumlu bir imaj oluşturmak için geleneksel diplomasi, yumuşak güç ve kamu diplomasisi yöntemlerini uygulayabilmektedirler.

Geleneksel diplomasi, devlet yetkililerinin ya da yetkili temsilcilerinin müzakereler gerçekleştirerek ilişkilerini yönetmesini ve sorunların barışçıl bir şekilde çözülmesini içermektedir. Yumuşak güç, bir ülkenin istediğini elde etmek için ödül vadetme ya da ceza ile tehdit etme yollarını kullanmadan diğer ülkelerin ve ülke halklarının tercihlerini şekillendirme yeteneğini kullanmasıdır. Kamu diplomasisi, bir ülkenin istediğini elde etmek için hedef ülkenin vatandaşlarına ulaşarak kendi ülkesi, kültürü vb. hakkında ikna edici bilgilendirme yapma yoluyla kendi istediği şekilde iki ülke arasındaki iletişimin, etkileşimin ya da alışverişin gerçekleşmesini sağlamasıdır.

Kamu Diplomasisi Aktörleri

Kamu diplomasisi ile hedeflenen amaca ulaşılmasında üniversiteler ve eğitim kurumları, kanaat önderleri, iç hedef kitle, medya ve haber ajansları, özel sektör ve küresel işletmeler, devlet üstü kuruluşlar, baskı grupları ve sivil toplum kuruluşları etkili olan aktörlerdir.

Sivil toplum kuruluşları üyeliği gönüllük esasına dayanan, toplum çıkarını gözeterek gerçekleştirdiği faaliyetlerle yerelden küresele kadar tüm aşamalarda siyaseti etkileme gücüne sahip olan resmî olmayan örgütlerdir.

Kamu Diplomasisinin Kullanım Alanları

Kamu diplomasisinde hedef ülkenin halkını etkileyebilmek için ülkenin kültürü, değerleri, siyasal ve politik yapısı ya da sahip olduğu başka unsurlarla çekici konuma geçmesi gerekmektedir. Bunun için kamu diplomasisi kullanım alanlarından kültürel diplomasi, yurttaş diplomasisi, inanç diplomasisi, savunuculuk ve lobicilik faaliyetleri gerçekleştirilmektedir.

Kültürel diplomasi, uluslararası çevreyi dönüştürebilmek için kültür temelli kamu diplomasisi faaliyetlerinin yürütülmesini, yurttaş diplomasisi, bir ülkede çeşitli nedenlerle misafir olarak yaşayan/ikamet eden birey/bireylerin kendi kişilikleri ve haysiyetleriyle ülkelerinin gönüllü iletişimini sağlamaya resmî olmayan elçiler gibi çalışmasını, inanç diplomasisi, toplumlar arasındaki dinî ilişkileri kullanarak karşılıklı anlayışı ortamının sağlanmasını, savunuculuk, diğer kamu diplomasisi faaliyetleriyle aynı amacı gütmesine karşın karşılıklı değil tek taraflı anlatımı ve mesaj iletimini içermektedir.

Lobicilik ise planlı bir eylem biçimidir ve kanun yapma yetkisi olan kişilerin fikir, düşünce ve kararlarını etkilemek amacıyla çeşitli yöntem ve teknikler kullanılarak yapılan çalışmaları içermektedir.

Lobicilik faaliyetleri gerçekleştirilirken doğrudan lobicilik, dolaylı lobicilik, kolektif lobicilik ve başkan tarafından yürütülen lobicilik yöntemleri kullanılmaktadır.

Lobicilik faaliyetleri gerçekleştirilirken yüz yüze iletişim, bilgi sunma, yönetimin çeşitli kademelerindeki görevlilere yazma, sosyal lobicilik, devlet görevlileri, yardımcılar ya da yakın çevreleriyle dostluk kurma, kampanya desteği sağlama, seçmenlerle tanışma, lobi şirketlerinden faydalanma, doğrudan eylemler ve medya ile ilişkiler kurma teknikleri kullanılmaktadır.

Kamu diplomasisi çerçevesinde ülke adına gerçekleştirilen halkla ilişkiler çalışmaları, sivil toplum hareketleri, dernek ve vakıf çalışmaları ve iş adamlarının yapmış olduğu diğer çalışmalar olumlu bir ülke imajının oluşmasına ve diğer ülkelerle karşılıklı anlayışa dayanan ilişkiler geliştirilmesine katkı sağlamaktadır.