Sağlık Ekibi Üyesi Olarak Ergoterapist

Ergoterapi kişilerin kendine bakım, iş, oyun, serbest zaman, ev içi ve toplumsal aktiviteleri yapmaları için anlamlı ve amaçlı aktivitelerle sağlığı ve refahı geliştirmeyi hedefleyen bir sağlık mesleğidir.

Ergoterapistler her yaş ve farklı tanısı olan tüm danışan/hasta grubundaki bireylere kişi merkezli terapi uygular. Ergoterapi müdahalesinin amacı; beslenme, giyinme, hijyen, banyo yapma, serbest zaman aktiviteleri, iş, eğitim ve sosyal katılım aktivitelerini kapsayan tüm günlük yaşam aktivitelerinde bireylerin bağımsızlığını artırmak ve toplumsal yaşama katılımlarını sağlamaktır. Ergoterapistler bireyin mevcut performansını kişisel faktörler (duyu, algı, motor, bilişsel, psikolojik ve psikososyal) günlük yaşam aktivitelerini yapma becerisi ve çevresel faktörleri (fiziksel, kültürel, sosyal, kurumsal, yasal çevre vb.) analiz ederek değerlendirir. Detaylı değerlendirmeden sonra birey için tedavi hedefleri belirler ve bireylerin bağımsızlığını artırmak ve toplumsal katılımı sağlamak için kişisel faktörler, aktivite ve çevresel faktörlere yönelik olarak müdahale uygular.

Ergoterapi mesleğini, hümanizm, pragmatizm ve varoluşçu felsefe akımları etkilemiştir. Ergoterapideki felsefik varsayıma göre yaşam rollerine ve aktivitelere katılım, bireylerin gelişimlerini, sağlıklarını ve iyilik durumlarını etkiler.

Ergoterapi mesleği 1900 lü yıllarda akıl hastalıklarının tedavisinde “moral tedavisi” ile başladı. İkinci Dünya Savaşı'nda yaralı askerler için sanat ve el sanatları ile ergoterapi uygulanmaya başladı. 1960 lı yıllardan sonra koruyucu sağlık ve yaşam kalitesine odaklanıldı.

Eleanor Clark Slagle "ergoterapinin annesi" olarak bilinir ve ergoterapi için ilk profesyonel okulu açmıştır. Psikiyatrist William Rush Dunton ise "ergoterapinin babası" olarak bilinir ve ergoterapinin ve amaçlı aktivitelerin iyileştirici potansiyelini açıklamıştır. Dr. Adolf Meyer’de mental hastalıklara “psikobiyolojik yaklaşım”ı geliştirmiş ve tedavide holistik (bütüncül) bakış açısını ve anlamlı ve amaçlı aktivitelere katılmanın sağlığı olumlu yönde etkilediğini savunmuştur.

Türkiye'deki ilk Ergoterapi lisans programı 2009 yılında Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesine bağlı Ergoterapi Bölümü olarak açılmıştır. 1996 yılından beri Hacettepe Üniversitesi Ergoterapi Yüksek Lisans ve Doktora Programları eğitimine devam etmektedir.

Ergoterapistler nörolojik hastalıklar (inme, multiple skleroz, kas hastalıkları, serebral palsi vb.), ortopedik hastalıklar (kırıklar, sinir ve tendon yaralanmaları, el cerrahisi sonrası rehabilitasyon, protez uygulamaları vb.), çocuk ve yetişkin psikiyatrik hastalıklar (otizm spektrum bozuklukları, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, özgül öğrenme güçlüğü, şizofreni, bipolar bozukluklar, duygudurum bozuklukları, yeme bozuklukları vb.), romatolojik hastalıklar, az gören ve görme engelli bireyler, geriatrik kişiler, kronik hastalığı olanlar, onkolojik tedavi gören hastalar, mesleki rehabilitasyon kapsamındaki bireyler, müzisyenlerde ergoterapi, sağlıklı bireylerde koruyucu ergoterapi, toplumsal katılımda dezavantajlı kişilerde (alkol ve madde bağımlıları, şiddet görenler, mahkûmlar, sokak çocukları, mülteciler vb.) ergoterapi değerlendirme ve müdahale yaklaşımlarını uygularlar.

Ergoterapistler hastaneler, özel klinikler, rehabilitasyon merkezleri, huzurevleri, toplum ruh sağlığı merkezleri, rehberlik araştırma merkezleri, evde bakım programları, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri, okullar, kreş ve anaokulları, sanayi ve özel şirketlerde çalışabilirler.

Ergoterapide uygulanan müdahale yaklaşımları aşağıda özetlenmiştir.

  • Günlük yaşam aktiviteleri eğitimi,
  • Yardımcı teknoloji / uyarlanabilir ekipmanlar için değerlendirme ve eğitim,
  • Duyu Bütünleme Tedavisi,
  • Bilişsel rehabilitasyon,
  • Toplumsal yaşam becerileri eğitimi,
  • Yaratıcı terapiler,
  • Nörogelişimsel tedavi yaklaşımları,
  • Davranışsal müdahaleler,
  • Bakım verenler için müdahaleler,
  • Hippoterapi ( atla terapi) ve diğer hayvan destekli terapiler,
  • Aile eğitimi,
  • Ergonomik yaklaşımlar ve eğitim,
  • El rehabilitasyonu,
  • Erişebilirlik ile ilgili çevresel müdahale yaklaşımları,
  • Terapötik Oyun,
  • Psikososyal yaklaşımlar,
  • Mesleki rehabilitasyon,
  • Sürücü rehabilitasyonu.