Rekreasyon Kaynakları

Veblen’in (1899) bahsettiği gibi serbest zaman, işten ve diğer yükümlülüklerden sonra harcanabilir zamandan ve "üretken olmayan zaman tüketiminden" daha fazlasıdır. Serbest zaman aynı zamanda bir ruh halini, bireyin arzuları ile başkalarına karşı hissedilen yükümlülükler arasındaki optimal dengeyi de yansıtmaktadır. Birçok rekreasyon yöneticisi ve ziyaretçisi, özellikle açık hava rekreasyonu fırsat yelpazesinin ilkel veya doğal ucundaki veya yakınındaki parklarda, kaynak etkileri konusunda endişelidir. Hemen hemen tüm açık hava rekreasyon etkinliklerine olan talebin büyük olduğunu ve büyüdüğünü gözlemlemek gün geçtikçe daha kolay hale gelmektedir. Fiziksel fırsatlar göz önüne bulundurulduğunda, birçok insan bu tür faaliyetlere zaman ve para harcamayı tercih etmektedir. Talep tahminleri mükemmele yakın olsalar bile, planlama problemlerine net cevaplar sağlayabileceği düşünülmemelidir. Ancak planlama ve politika kararları için yararlı olan önemli bilgiler sağlarlar. Korumayı içeren değerleme sürecinin yürürlükte olduğu ve belirli durumlarda, önerilen geliştirme eylemlerini engellemek veya önemli değişiklikler için çağrıda bulunmak, genellikle resmi ve yasal yollarla gerçekleştirilen belirli eylemler tarafından önemli ölçüde desteklenebileceği unutulmamalıdır. Çevreye duyarlı çoğu durumda alternatif kaynak taahhütlerinin doğası gereği, kısmen geliştirme ve koruma seçimleri arasındaki asimetri ile ilgili kaynak kullanımının değişen fırsat maliyetleri gibi konularla değerlendirilmesi önemli görülmektedir. Pek çok planlama ve kararı, belirli yerlerde belirli türdeki rekreasyon tesislerinden kaç kişinin yararlanacağına ilişkin yargılara veya beklentilere bağlıdır. Brüt harcamalar yöntemi, katılımcının rekreasyona harcadığı toplam para miktarı açısından rekreasyonun değerinin ölçmeye çalışıldığı yöntemlerden biridir. Maliyet yöntemi, açık alan rekreasyon kaynak kullanımının değerinin, onu sağlama maliyetine eşit olduğunu veya bazı uç uygulamalarda bu maliyetlerin bir katı olduğu varsayılmaktadır. Belirli bir rekreasyon alanının değeri, genel olarak, rekreasyon alanlarını kullananların verilen hizmetler için ödeme yapma istekliliğinden kaynaklanır. Değişen değerler sorunu kesinlikle kamu rekreasyon harcamaları örnekleriyle sınırlı değil, tüm yatırım kararlarıyla ilgili genel bir sorundur. Rekreasyon yöneticileri ve ziyaretçileri, özellikle açık alan rekreasyon fırsat yelpazesinin ilkel veya doğal ucundaki veya yakınındaki parklarda, kaynak etkileri konusunda endişelenmektedirler. Bu endişeler, doğal durumdaki olası kayıplardan kaynaklanmaktadır. Rekreasyonistlerin tutum ve davranışları, doğal çevre üzerindeki etkiyi güçlü bir şekilde etkilemektedir. Doğal çevre üzerindeki rekreasyonel etkilerin kapsamı ve eğilimleri hakkında az sayıda sistematik çalışma yapılmıştır. Doğal alanlar, geniş ölçüde dağınık kullanım ile karakterize edilen ve büyük ölçüde değiştirilmemiş ortamların hakim olduğu rekreasyon ortamlarıdır. Bu tür ortamların ziyaretçileri tipik olarak çok çeşitli tehlikelerle karşılaşırlar ve tanıdık olmayan tehlikelerle etkili bir şekilde başa çıkmaya hazırlıklı olmadıklarından, bu tür karşılaşmalar rahatsızlık, ıstırap, yaralanma ve hatta ölümle sonuçlanabilir. Diğer tehlike türleri arasında akarsu geçişleri, yüksek sular, düşen ağaçlar ve kayalar, şiddetli fırtınalar ve yıldırımlar, çığlar, vahşi yaşam, böcekler vb. yer almaktadır. Rekreasyon uzmanları, ısı kaybı, hipotermi veya soğuk ısırması gibi bir tehlike oluşturan durumların mutlaka bilincinde davranışlar göstermelidirler. Serbest zamanların rekreasyonel amaçla kullanımına olanak sağlayan yapay, doğal ve kültürel içerikli alanlar rekreasyon kaynaklarını oluşturmaktadır. Rekreasyon etkinliklerinin nitelikli olarak gerçekleştirilmesi açısından kaynakların fonksiyonelliği ve varlığı da büyük önem taşır. Rekreasyon amaçlı kullanılacak kaynaklar, rekreasyonun etkinliklerinin çeşitliliği ile bir paralellik gösterebilmektedir.