Öğrenme Süreci

Öğrenme bir yaşantı sonucunda zihinsel simge veya bağlantılardaki uzun süreli değişiklik olarak tanımlanmaktadır. Bu tanımda üç unsura dikkat çekilmektedir. Birincisi, öğrenme uzun süreli bir değişiklik tir. İkincisi öğrenme zihinsel simgeler veya bağlantılar içerir . Üçüncüsü ise öğrenme fizyolojik olgunlaşma, yorgunluk, alkol veya uyuşturucu kullanımı, demans ya da zihinsel bir hastalık başlangıcından ziyade bir tecrübe sonucunda meydana gelen bir değişikliktir.

Öğrenme sadece eğitim sistemine özgü değildir. Okuldan uzun bir süre önce başlar ve yine okuldan sonra uzun bir süre daha devam eder. Ayrıca öğrenme, okulun paralelinde çok çeşitli yollarla ve çok farklı ortamlarda oldukça hızlı bir şekilde gerçekleşir.

Birçok kuramcı, öğrenmenin temelinin nöronlar arası bağlantılardaki değişikliklerde özellikle var olan sinapsların güçlendirilmesi ya da zayıflatılması veya yenilerinin oluşturulmasında yattığına inanır. Ayrıca ikinci bir olgu ya da olaya katılabilir. Yakın tarihe kadar yaygın “bilgi” bir insanın sahip olacağı bütün nöronların doğum öncesi dönemin ilk birkaç haftasında oluştuğuydu. Ancak bazı araştırmacılar, nörogenezinyeni nöron oluşumunun -hipokampüsün belirli bir bölgesinde ve olasılıkla frontal ve paryetal lobların belirli bölgelerinde de yaşam boyu devam ettiğini bulmuşlardır. Yeni öğrenme deneyimleri genç nöronların “hayatta kalma ” oranları ile olgunlaşmasını artırmaktadır. Bu deneyimler olmaksızın bu nöronlar yavaşça ölmektedir.

Yaşantı; bireyin diğer bireylerle ve çevreyle etkileşim sonucu bireyde kalan iz olarak ifade edilmektedir. Öğrenmenin olması için yaşantının olması gerekmektedir. Örneğin bir öğrencinin öğretmenin güzel konuşmasından etkilenerek güzel konuşma davranışını göstermesi. Yaşantı; yaşantısal ve kazanılmış olmak üzere ikiye ayrılır.

Davranış: Organizmanın bir uyarıcıya gösterdiği tepki olarak ifade edilebilir. Bazı eğitimciler ise davranışı gözlenebilir, ölçülebilir ve istenir birey tepkileri olarak açıklarlar.

Davranışlar öğrenilmiş ve öğrenilmemiş davranışlar olarak iki grupta ele alınabilir.

Öğrenilmiş davranışlar sonradan kazanılan davranışlardır. Bu davranışlar öğrenme ürünü olan davranışlar olarak ifade edilebilir. Öğrenme ürünü olan davranışlarda, istendik ve istenmedik davranışlar olarak ele alınır. İstendik davranışlar formel ve informel eğitim kapsamında bireydeki istendik davranış değişikliklerini kapsayan öğrenme ürünleridir. İstenmedik davranışlar ise eğitimin hatalı ürünü olan davranışlardır. Örneğin argo konuşmak.

İçgüdü: Doğuşta organizmada var olan karmaşık ve öğrenilmemiş, türe özgü hazır olan, kişiliğin gelişmesinde rol oynayan temel ruhsal güçtür.

Performans: Organizmanın bizzat yaptığı şeyler olup öğrenme, güdü, yorgunluk gibi çeşitli bileşenlerden oluşmaktadır.

Uyarıcı: Duyu organlarını harekete geçiren ve tepkiye yol açan herhangi bir nesne ya da enerjiye uyarıcı denir.

Tepki: Uyarıcıların organizmayı etkilemesi sonucu organizmanın gösterdiği herhangi bir davranışa tepki adı verilmektedir.

Öğrenmeyi etkileyen faktörler üç ana başlıkta ele alınabilir. Bunlar; öğrenenle ilgili faktörler, öğrenme yöntemi ile ilgili faktörler ve öğrenme malzemesiyle ilgili faktörlerdir. Öğrenenle ilgili faktörler; türe özgü hazıroluş, olgunlaşma, genel uyarılmışlık hâli ve kaygı, güdü, eski yaşantılar ve dikkattir. Öğrenme yöntemi ile ilgili faktörler; konunun yapısı, çalışmaya ayrılan zaman, geribildirim ve öğrenci etkinliğidir. Öğrenme malzemesi ile ilgili faktörler ise algısal ayırt edilebilirlik, anlamsal çağrışım, kavramsal gruplandırma, çağrışımsal gruplandırma ve telaffuz edilebilirliktir.

Öğrenme stili genellikle bir kişinin öğrenmeye ve çalışmaya karşı yaklaşımını tanımlamak için kullanılır. Öğrencilerin nasıl öğrendikleri hakkında düşünmelerini sağlayarak onların kendi kendilerini kontrol etmelerine ve öz farkındalıklarını geliştirmelerine yardım edilmelidir.

Dunn ve Dunn ’ın üç temel öğrenme stili yaygın olarak bilinen modeldir. Bu modelde öğrenenlerin görsel, işitsel ve kinestetik öğrenme stillerine sahip oldukları belirtilmektedir.

Öğrenme önünde bazı engeller bulunmaktadır. Bu engellerden bazıları; disleksi, diskalkuli, dispraksi, özel dil bozukluğu, otizm, asperger sendromu, dikkat eksikliği, down sendromu, beyin felci, davanış bozukluğu, obsesif kompulsif bozukluk, bağlanma bozukluğu, kırılgan X sendromu, Williams sendromu ve tourette sendromudur.