Aktif Öğretim Teknikleri

Aktif öğretim, öğretimde öğretmenin rehber konumda öğrencileri yönlendirdiği, öğrencilerin aktif olarak öğrenme işine katıldıkları bir öğretim yaklaşımı anlamına gelmektedir.

Akrostiş: Akrostiş tekniği ise bir konu ve ünitenin içeriğinin aktarılmasında öğrencilere oyunla, sürpriz kavram veya kavramlarla açıklanması, ünitede geçen kavramlara dikkat çekilip bilinmeyenin buldurulması şeklinde öğretilmesidir.

Altı Şapkalı Düşünme: Düşüncelerin sistematik olarak belli bir düzen içinde sunulması için kullanılan ve Edward de Bono tarafından geliştirilmiş bir öğretim tekniğidir. Şapkalar, öğrencilerin düşüncelerinin farklılaşması için kullanılan sembollerdir. Altı şapka için altı farklı renk kullanılmakta ve her rengin simgelediği bir düşünme anlayışı bulunmaktadır.

Altı Ayakkabılı Uygulama: Altı şapkalı düşünme tekniğinin uygulaması gibidir. Düşünülen fikirler altı uygulama ayakkabısı ile uygulama boyutuna dönüşür. Bu teknikte, ayakkabı renkleri ve tiplerine göre davranılır. Ayakkabıların renk ve cinsleri uygulama biçimine göre değişmektedir.

Analoji (Metafor): Analoji diğer adıyla metafor, bilinmeyeni bilinenler aracılığıyla anlatmak ya da bilinmeyen bir olgunun benzetmelerinden yola çıkarak olgunun bilinir hâle getirilmesini sağlamaktır. Analojiler, basit analoji, hikâye tarzında analoji ve oyunlaştırılmış analoji olmak üzere üçe ayrılır.

Argümantasyon: Bir fikri, hipotezi veya düşünceyi; deliller kullanarak açıklama ve savunmaya çalışmadır. Açıklamalarda kullanılan delil ve ispatlar ise argümanlardır.

Arkası Yarın: Bu teknikte, olay, olgu, öykü, film ya da oyun öğretmen tarafından sınıfa sunulur ve en can alıcı yerinde kesilir. Bundan sonra ne olabilir, neden? Gibi sorular sorulur ve çok sayıda öğrenciden cevaplar gerekçeli olarak alınıp tahtaya yazılır. Sonrasında verilen cevaplar karşılaştırılır, öğrencilerin yanıldıkları yerler onlara buldurulur. Bu durum öykü, olay, film, oyunun sonuna kadar sürdürülür.

Balık Kılçığı: Ishikawa tarafından 1943’te geliştirilen bu teknik, ilk olarak örgütsel problemlerin çözümünde, sorunları analitik bir yaklaşımla göz önüne serme ve bu doğrultuda fikir üretme amaçlarıyla kullanılmıştır. Özellikle sosyal bilimlerde, sosyal bir sorunu bir diyagram dâhilinde analitik olarak çözmeyi öngören etkili bir öğretimsel tekniktir.

Benzetim (Simülasyon): Benzetim, öğrencilerin sınıf içerisinde bir olayı gerçekmiş gibi ele alıp üzerinde eğitici çalışma yapmalarına imkân veren bir öğretim tekniğidir. Gerçek ortamlarda gerçek araçlarla eğitim vermenin zor, tehlikeli veya maliyetinin yüksek olduğu durumlarda kullanılabilir.

Beyin Eseri/Ürünü: Beyin fırtınasına benzeyen bu teknik, öğrencilerin hem bireysel ve hem de grup olarak görüş geliştirmelerini sağlamak amacıyla kullanılır.

Dedikodu: Öğrenciler ikişerli gruplara ayrılır. Bir konu belirlenir ve öğrenciler düşüncelerini birbirleriyle paylaşırlar.Her öğrenci başka bir arkadaşı ile yeni bir ikili oluşturarak önceki arkadaşının düşüncelerini yeni arkadaşı ile paylaşır. Kendi düşüncelerinde oluşan değişiklikleri arkadaşıyla paylaşır.

Eğitsel Oyunlar: Eğitsel oyunlar, öğrencilerin öğrendiklerini pekiştirmeleri ve daha rahat bir ortamda tekrar etmelerini sağlayan bir öğretim tekniğidir. Eğitsel oyunların uygulanmasında özellikle öğrenmeye yönelik olmasına ve bir amaç için uygulanmasına dikkat edilmelidir.

Görüş Geliştirme: Belirlenen bir konuda yapılan fikir alışverişinde, kişinin kendi görüşünü diğer görüşlerden de yararlanarak savunması, geliştirmesi ya da karşı çıktığı görüşü benimsemesini sağlayan bir öğretim tekniğidir. İstasyon: İstasyon tekniği, bütün sınıfın her aşamada çalışarak bir önceki grubun yaptıklarına katkı sağlayıp bir basamak ileri gitmeyi, yarım kalan işi tamamlamayı öğrendiği öğrenci merkezli bir tekniktir.

Kartopu: Verilen bir konu ya da problemi ilk olarak öğrencilerin tek başına düşünmesi daha sonra ikili gruplar hâlinde düşünmeleri sonra dört, daha sonra da sekiz kişilik grupların bir araya gelerek tartışmalarına ve bir karara varmalarına imkân veren bir tartışma tekniğidir.

Kavram Haritası: Kavram haritası, birbiriyle ilgili olan kavramlar arasındaki ilişkilerin iki boyutlu olarak gösterilmesidir. Kavram haritaları, bilginin zihinde görsel olarak düzenlenmesini sağlamaya çalışan araçlardır.

Konuşma Halkası: Konuşma halkası genellikle, verilen bir durumda öğrencilerin empati kurarak konuyla ilgili duygularını paylaşması amacıyla kullanılmaktadır.

Köşelenme: Köşelenme tekniği, genellikle net bir cevabı olmayan sorular ve problemler üzerinde çalışırken kullanılır. Öğrencilere bir soru ya da problemin çözümü için veri toplamaları, verileri değerlendirerek çözüm önerileri üretmeleri ve önerilerini savunma fırsatı verir.

Mikro Öğretim: Mikro öğretim, 5-20 dakikalık süreyle, az sayıda öğrenci ile gerçekleştirilir. Dersler videoya kaydedilmekte, buna göre öğretmen adayı kendisini izlemekte ve değerlendirmektedir. Yine, öğretmen öğrencilerden öğretim becerisinin uygulanmasına yönelik olarak eleştiri ve öneriler istemektedir. Bu dönütlere göre mikro ders yeniden öğretilmektedir.

Öğrenme Galerisi: Öğrencilerin belli bir sürede neler öğrendiklerini değerlendirmelerini sağlayan bir tekniktir. Değerlendirme ve pekiştirme amacı ile kullanılan işlevsel bir tekniktir.

Öğrenme Halkası: Öğrenme halkası tekniğinin temel amacı, öğrencilerin kavramları kendi kendilerine oluşturmaları, kendi öğrenim yaşantılarından yararlanarak karşılaştıkları problemleri çözmeleridir.

Pazar Yeri: Öğrencilerin birbirlerini tanımasına, görüş ve çözüm önerilerini birbirleriyle paylaşmalarına yönelik geliştirilen bir tekniktir.

Phillips 66: Öğrencilerin altışar kişilik gruplarda ve altışar dakikalık sürelerle çalışmaları ve J. D. Phillips tarafından geliştirilmesi nedeniyle bu adı almıştır.

Rulman (Top Taşıma): Rulman tekniği, sınıf ortamını hareketlendirmek, tartışma imkânı sunmak ve öğrencilere farklı bakış açıları kazandırmak, eleştirel düşünme ve iletişim becerilerini geliştirmek amacıyla uygulanmaktadır.

Sandviç: Öğrencilerin önce bireysel sonra grup ile çalışmalar yaptıkları çok aşamalı bir öğretim tekniğidir. .

Tereyağ-Ekmek: Paralel çalışmada tüm öğrenciler bir etkinliği aynı anda ikişer, üçer ya da dörderli gruplar hâlinde yaparlar.