Tartışma ve İş Birliğine Dayalı Öğretim Teknikleri

Tartışma Teknikleri

Tartışma yöntemi, bir grup öğrencinin belli bir konunun anlaşılması amacıyla karşılıklı eleştiri, görüş ve fikirler üreterek o konuyu daha kapsamlı ve ayrıntılı bir şekilde incelemesidir.

Büyük Grup Tartışması: Büyük grup tartışmasında özgürce tartışan öğrenciler bir yandan işlenen konuyu öğrenirken, diğer yandan konuşmayı, düşünmeyi, övgüyü, hoşgörüyü, eksikleri tamamlayıp bilgi ve ilgilerini geliştirmeyi öğrenirler.

Küçük Grup Tartışması: Küçük grup tartışması, bir yöneticinin başkanlığında 3-8 kişiden oluşan, karşılıklı iletişim ve etkileşim içinde gerçekleşen bir tartışma tekniğidir.

Açık Oturum: Açık oturum, farklı görüşlere sahip konuşmacı ya da küçük bir öğrenci grubunun, bir başkan yönetiminde düşünsel, sanatsal, sosyal, siyasal, vb. içerikli bir konuyu diğer bir seyirci öğrenci topluluğu karşısında tartışmasıdır.

Akvaryum (İç Çember): Akvaryum ya da diğer adıyla iç çember, öğrencilerin üzerinde anlaşmaya varamadığı ya da ilgi duydukları konuların öğretiminde kullanılan bir tartışma tekniğidir.

Beyin Fırtınası: Beyin fırtınası, öğrencilerin bir olay, konu ya da sorun hakkında düşünmelerini ve mantıklı olup olmadığı endişesine kapılmadan olabildiğince çok sayıda fikir üretmek olarak tanımlanabilir.

Çalıştay (Workshop): Çalıştay, ortak öğretim sorunları, ilgi veya iş problemlerinin çözümü için bireyleri belli bir yerde, kısa bir süre için bir araya getiren bir öğretim tekniğidir.

Çember: Çember tekniğinde öğrenci sayısı genellikle 10-15 civarında olmalıdır.

Forum: Belirli bir konuyla ilgili iki ya da daha çok konuşmacının katıldığı bir grup tartışması tekniğidir.

Kollegyum: Oluşturulmuş iki farklı grubun bir konu üzerinde izleyiciler önünde karşılıklı olarak tartıştıkları bir tartışma tekniğidir.

Münazara: İki tartışma grubunun bir konuyla ilgili birbirine zıt iki görüşü bir jürinin önünde savunmalarıdır.

Panel: Panelde, bir grup oluşturulur ve bu grup belli bir sorun ya da konu üzerinde araştırma yapar, buldukları verileri inceler ve bu ön hazırlıktan yararlanarak görüşlerini açıklar.

Seminer: Yazılı bir tez ya da çalışmanın grupça tartışılmasıdır. Yükseköğretimde sıklıkla kullanılır.

Sempozyum: Bir problem alanı ile ilgili olarak 3-6 kişilik konuşmacı gruplarının oturumlar hâlinde konuya ilişkin görüşlerini açıklayarak tartıştıkları bir grup tartışması tekniğidir.

Sokrat Semineri: Anlaşılması zor ve üst düzey düşünme becerileri isteyen bir metnin ya da akademik bir konunun üzerinde çalışılmasını ve grup tarafından tartışılarak metnin içeriğinin anlaşılmasını amaçlayan bir tekniktir.

Sokratik Tartışma: Öğrencilerin çok iyi bildiklerini düşündükleri bir konu öğretmen tarafından tartışma konusu olarak gündeme getirilir.

Vızıltı Grupları: Öğrencilerin 4-6 kişilik gruplar hâlinde, birbirleriyle etkileşime girerek verilen bir probleme tartışma yoluyla çözüm ürettikleri tekniktir.

Zıt Panel: Zıt panel tekniği ile özellikle, işlenmiş konuların tekrar edilmesi, gözden geçirilmesi ve öğrenme eksikliklerinin giderilmesi amaçlanır.

İş Birliğine Dayalı Öğretim Teknikleri

İş birlikli öğrenme öğrencilerin sınıf ortamında küçük heterojen gruplar oluşturarak, ortak bir amaç doğrultusunda, akademik bir konuda birbirlerinin öğrenmelerine yardımcı oldukları, genelde grup çalışmasının farklı yollarla ödüllendirildiği bir öğrenme yöntemi olarak tanımlanmaktadır.

Takım-Oyun-Turnuva: Öğrenciler heterojen olarak 4-5 kişilik takımlara ayrılır. Grupta yer alan öğrenciler konuyu birbirlerine öğrettikten sonra, diğer gruplardaki öğrencilerden aynı seviyede olan iki öğrenci ile turnuva masasında yarışırlar. Turnuva masası aynı seviyede olan ve değişik gruplara ait üç öğrenciden meydana gelir ve haftada bir yapılır. Her masada kazanan öğrenci, grubuna altı puan kazandırır. Her hafta yapılan turnuvada kazanan yarışmacılar, sonraki hafta bir üst seviye yetenek grubundaki masalarda yarışır.

Öğrenci Takımları-Başarı Bölümleri: Öğrenciler başarı düzeyi, cinsiyet vb. özelliklerine göre heterojen olarak 4-6 kişilik takımlara ayrılır. Takımlar grup olarak çalıştıktan sonra her öğrenciye bireysel test uygulanır. Öğrenciler testten aldıkları puana göre başarı sırasına dizilir. Bireysel başarılar toplanarak grup başarısı hesaplanır. Öğrenciler geçmişte aldıklarından daha iyi bir puan aldıklarında, grup başarısını artırmakta ve ödülü almaktadırlar.

Ayrılıp Birleşme (Jigsaw): 2-7 kişi arasında heterojen gruplar oluşturulur. Belirlenen bir konu gruptaki kişi sayısı kadar alt konulara bölünür. Aynı alt konudan sorumlu olan, farklı takımlardaki öğrenciler birleşerek “uzman grup”larını oluştururlar. Uzman grubunda kendi konularını tam olarak öğrenen öğrenciler yeniden “ev grup”larına dönerler. Uzman grubunda elde ettikleri kazanımları ev grubundaki arkadaşlarına aktarırlar, tartışırlar. Takım içerisindeki etkinlikler öğrenciler tarafından değerlendirilir.

Takım Destekli Bireyselleştirme: Matematik öğretiminde kullanılmak üzere Slavin ve arkadaşları tarafından geliştirilmiştir. Özellikle 3-6. Sınıflar için uygun görülmektedir.

Grup Araştırması: Grup araştırması tekniğinin temelleri Amerikalı eğitimci filozof John Dewey tarafından atılmıştır. Dewey’e göre demokratik yaşam için sınıftaki iş birliği bir ön koşul niteliği taşır.

Karşılıklı Sorgulama: Öğretmen konuyu işledikten sonra öğrenciler ikili ya da üçlü grup oluştururlar. Öğrenciler birbirlerine konuyla ilgili sorular sorar ve cevap verirler. Öğretmen öğrencilere ipucu vermek amacıyla, soru örnekleri verebilir. Sorular genellikle öğrencileri düşünmeye yönlendirecek şekilde düzenlenmelidir.

Birlikte Soralım Birlikte Öğrenelim: Uygulama basamakları şu şekildedir: Grupların oluşturulması. Okuma. Öğrenci sorularının hazırlanması. Grup sorusunun hazırlanması. Grup sorusunun gönderilmesi. Grup sorularının cevaplanması. Cevapların sınıfa sunulması. Sunumun değerlendirilmesi. Sürecin değerlendirilmesi. Sınıf tartışması ve Sınama.