Ulusal Havacılık Kuralları

Havacılık Kuralları Kavramı

Havacılık kuralları, 1944 yılında ICAO sözleşmesini imzalayan devletlerin, söz konusu sözleşmede önerilen kuralları aynen, kısmen ya da bazılarını uygulayacağını kendi ülkesinde kanun ile kabul ettiğini ilan etmesi ile geçerli hale gelir. Devletler bu kuralları tamamen veya kısmen uygulanmasına karar verir; ya da kuralın bazı kısımlarını kendi getireceği kurallar içerisinde uygulayacağını bildirerek; o ülkeye gerçekleştirilecek uçuşlarda bu kuralların uygulanacağını ilan eder.

Türk Sivil Havacılık Kanunu

Temelde Türk Sivil Havacılık Kanunu, ulusal kanun ile uluslararası havacılık kanunlarını bir araya getirmektedir.

Türk Hava Sahasından Yaralanacak Hava Araçları: Uçuşa elverişliliği sağlamak koşuluyla Türk hava sahasında uçuş gerçekleştirebilecek hava araçları şu şekilde sıralanabilir; Türk Devlet Araçları, Türk uçak siciline kayıtlı Türk sivil hava araçları, Türkiye’nin yer aldığı anlaşmalar gereğince Türk hava sahasında uçmalarına izin verilen hava araçları.

Uçuş Yasakları ve Sınırlamaları: Uçuş güvenliğini muhafaza etmek üzere Genelkurmay Başkanlığı ve Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığınca gerekli görülen diğer sınırlamalar, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından uygulanmaktadır.

Sivil Havacılık Faaliyetlerini Düzenleyen ve Denetleyen Kuruluşlar

Sivil havacılık faaliyetlerinin ulusal ve uluslararası özellikleri de göz önünde bulundurularak küresel anlamda havacılık sektörünü denetlemek ve düzenlemek üzere örgütler kurulmuştur.

Ulusal Havacılık Otoritesi: Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü: Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı’na bağlı olarak, özel bütçeli statüde tasarlanmış bir kamu kuruluşudur. Görev, yetki ve sorumlulukları; Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile belirlenmiştir.

Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü (ICAO): 1944 yılında, 52 ülke Şikago Konvansiyonu’nu imzalamış, ardından 4 Nidan 1947’de, Birleşmiş Milletler kuruluş kararnamesinin 43. maddesine dayanarak ICAO kurulmuştur. 1947 senesinin ekim ayında ICAO Birleşmiş Milletler ’in yasal havacılık organı olarak kabul edilmiştir. ICAO’ya üye olabilmek için Birleşmiş Milletler üyesi olmak veya BM’den üyelik onayı almak gerekmektedir. ICAO’nun esas amacı; Sivil havacılığı, uluslararası bir çerçevede ve küresel boyutlarda güvenli ve düzenli bir şekilde geliştirmektir.

Uluslararası Hava Taşımacılığı Birliği (IATA): IATA’ya yalnızca havayolu şirketleri üye olabilmektedir. Kurulma amacı havayolu taşımacılığının yolculara ve havayolu şirketlerine kaliteli hizmet anlayışıyla sunulmasını sağlamaktır. IATA üyesi olabilmenin ön koşulu ICAO üyeliğinin şartlarının karşılamaktır.

Avrupa Hava Seyrüseferi Güvenliği Teşkilatı (EUROCONTROL): Eurocontrol hem askeri hem sivil bir organizasyondur ve hali hazırda 34 üye ülkeye sahiptir. Bu organizasyonun esas amacı Avrupa Hava Trafik Sistemi’ni iyileştirmektir.

Müşterek Havacılık Otoriteleri(JAA): Amacı, JAA düzenlemelerinin, FAA düzenlemeleriyle uyumunun sağlamaktır. Fakat 30 Haziran 2009’da resmi olarak kapatılmış ve 2010 senesinde görevleri EASA’ya devredilmiştir.

Avrupa Havacılık Emniyeti Ajansı (EASA): 15 Temmuz 2002 tarihinde faaliyet göstermeye başlayan EASA, havacılık emniyeti konusunda yönetim işlevine sahip olan ve gerekli düzenlemeleri yapan Avrupa Birliği’ne bağlı olarak çalışan bir ajanstır.

Avrupa Sivil Havacılık Konferansı (ECAC): Avrupa Sivil Havacılık Konferansı, ECAC bir ortaklık kuruluşudur. Avrupa Konseyi ve ICAO tarafından oluşturulmuştur. Bu kuruluş, ICAO'nun personel desteği altında kendi bütçesiyle, bağımsız olarak çalışmalar gerçekleştirmektedir.

Milletlerarası Havacılık Antlaşması

Bu antlaşmanın amacı ülkelerin kendi sınırları içindeki havacılık sınırlarını belirleyerek havacılık güvenliğini ve emniyetini sağlamaktır.