Analog Televizyon Sistemlerinde Görüntü

Televizyon yayıncılığı gelişimine, 19. yüzyılın sonunda ve 20. yüzyılın başlarında elektrik alanındaki buluşların etkisi büyüktür. Televizyonla ilgili ilk çalışmalar görüntünün bir noktadan diğer noktaya iletilmesi üzerine gerçekleştirilmiştir.

Televizyonun icat edilmesiyle birlikte ilk dönem mekanik televizyon sistemlerinde görüntü, delikli bir tarama diski kullanılarak oluşturuluyordu. Bu çalışmaların temeli 1884 yılında Nipkow’un “disk tarama” sistemi olmuştur. Nipkow’un çalışmalarından yaklaşık yarım asır sonra bu çalışmadan esinlenerek İskoç J.L. Baird, 1926′da 30 satırlık bir tarama ile insan portresini ekranda yayınlayarak, ilk televizyon görüntüsünü elde etmiştir. Analog televizyon yayını, hareketli resim kareleri ve ses iletmek için analog sinyaller kullanan televizyon teknolojisidir.

Analog yayın televizyon sistemleri çeşitli kare hızları ve çözünürlükleri ile gelir. Ses taşıyıcının frekansı ve modülasyonunda başka farklılıklar bulunmaktadır. 1950'lerde hâlâ var olan tek renkli kombinasyonlar Uluslararası Telekomünikasyon Birliği (ITU) tarafından A'dan N'ye kadar büyük harflerle standartlaştırılmıştır. 1953’de yayıncılık alanında siyah-beyaz sistemden renkli sisteme geçiş gerçekleşmiştir. Bunun öncüsü olarak ABD görülür.

Siyah beyaz televizyon sistemlerinin kullanıldığı tüm ülkelerde yayınlara başlandıktan kısa bir süre sonra televizyon vericileri kurularak, geniş bir televizyon yayın ağı oluşturulmuştur. Bu gelişmelerin ardından genel olarak NTSC, PAL ve SECAM olarak üç analog televizyon sistemi standart olarak kabul edilirken; 1953 yılında Amerika’da NTSC sistemi (The National Television Systems Committee), 1956 yılında Fransa’da SECAM (Sequential Color with Memory) sistemi 1966 yılında Avrupa’nın geniş bir alanında PAL (Phase Alternating Line) sistemi kabul edilmiştir.

.NTSC, 1941 yılında ABD’de National Television Svstems Committe (Ulusal Televizyon Sistemleri Komitesi) tarafından geliştirilmiştir. Sistem 525 yatay çizgi, 30 görüntü/saniye formatı ve 6 Mhz bant genişliği kullanmaktadır.

NTSC sistemi; yaygın olarak Kuzey Amerika, Güney Amerika, Japonya, Güney Kore, Burma, Filipinler, Tayvan ve bazı pasifik ada ülkeleri tarafından kullanılmaktadır.

PAL ( Phase Alternation Line - Satır Atlamalı Faz ) standardı, Walter Bruch tarafından Almanya’da geliştirilmiştir. PAL Standardı 625 yatay tarama, 25 görüntü/saniye formatı ve 7-8 Mhz bant genişliği kullanmaktadır.

PAL yayınları yaygın olarak başlangıçta Almanya ve İngiltere olmak üzere Avrupa ülkelerinde, Türkiye’de, Avustralya'da, Ortadoğu’da ve Afrika'nın bazı kısımlarında kullanılmaktadır.

SECAM (SÉquentiel Couleur À Mémoire - Bellekli Elektronik Renk Sistemi) Fransa’da, 1956 yılında geliştirilmiştir. Standardın gelişme olarak tamamlanması 1967 yılını bulmuştur.

SECAM standardı; 625 satır, 25 görüntü/saniye ve 7-8 Mhz bant genişliği kullanmaktadır. SECAM sistemi Avrupa’da Fransa, Belçika, Rusya, Macaristan’da ve Cezayir’de kullanılmıştır.

Genel olarak analog televizyon sistemlerinin çözünürlüğü düşüktür. Televizyonda elektronik resmin çözünürlüğü bir karedeki benek sayısına göre tanımlanmaktadır.

PAL/SECAM sistemlerinin çözünürlüğü NTSC sisteminin çözünürlüğünden daha iyidir. Resim çözünürlüğü bir karedeki aktif satır sayısına bağlıdır. NTSC 0.35 milyon benek/kare PAL/SECAM 0.41 milyon benek/karedir.

NTSC sisteminde bir kare 525 satırla taranır; ancak bir karedeki resim 525 satırdan oluşmaz ve bazı satırlarda görüntü yoktur.

PAL/SECAM sistemlerinde bir kare 625 satırla taranır. Bir karedeki resim 625 satırdan oluşmaz ve bazı satırlarda görüntü yoktur. Her bir satırda 720 benek vardır.