Bauhaus ve Yeni Tipografi
Bauhaus'ta Temel Sanat Eğitimi
Bauhaus okulu, Walter Gropius tarafından 1919 yılında yaşamın tümünü kavramak ve algılamak amacıyla kurulmuştur.
Temel sanat derslerinin öğretilmesinde Bauhaus, renk, çizgi, biçim, mekân gibi her öğeyi tek tek araştırma ve inceleme yaklaşımını sunmuştur
Akademik sanat eğitimiyle, geleneksel el sanatçısının, zanaatkarın eğitimini birleştirme çabasıydı.
Sanat haraketleri Dadaizm, Dışavurumculuk, Konstrüktivizm ve Neo-plastizm gibi sanat hareketleri Bauhaus'a katkıda bulunmuşlardır.
Temel sanat eğitimi dersi, Johannes Itten, Moholy-Nagy ve Josef Albers tarafından veriliyordu.
Bauhaus Okulundaki Temel Sanat Derslerinin Kavramları
Öğrenciler uzmanlaşacakları alanı belirlemeden önce eğitimlerinin ilk yılında temel sanat eğitimi dersini almak zorundaydılar.
Bu temel dersler, iki boyutlu tasarım, renk, desen ve üçboyutlu tasarım üzerineydi.
Temel sanat eğitimi dersi, Johannes Itten, Moholy-Nagy ve Josef Albers tarafından veriliyordu.
Johannes Itten'ın Temel Sanat Eğitimi Dersine Yaklaşımı
Itten, ilk temel eğitim dersini 1919 yılında Bauhaus'ta tasarladı. Bu eğitim biçiminde Alman ve İsviçre eğitim yöntemlerini harmanladı.
Itten, beden eğitiminin yaratıcı sanatçı için önemli olduğunu belirtir. Bundan sonra, tasarımın ilkelerini öğretmeye başlar. Itten (1964), deneyim, algı ve yetenek gibi tasarımın üç önemli ilkesi olduğuna inanmaktadır.
Moholy-Nagy'ın Temel Sanat Eğitimi Dersine Yaklaşımı
Itten’ın 1923 yılında Bauhaus’tan ayrılmasından sonra Moholy-Nagy Weimar Bauhaus’ta temel eğitim derslerinden sorumlu oldu.
Moholy-Nagy, bu temel sanat eğitimi dersini biçim ve formlar tarafından ortaya konulan sayısız ilişki üzerine temellendirerek tasarlamıştır.
Onun temel eğitim dersindeki amacı, öğrencilerin plastik ilişkilerin ve gerilimin, üç boyutlu ilintilerinin farkına varmalarını sağlamaktı.
Josef Albers’ın Temel Sanat Eğitimi Dersine Yaklaşımı
Josef Albers, malzeme bilgisine odaklanmıştır; öğrenciler, metal, boya, cam, ağaç, taş ve tekstil gibi malzemelerin estetik ve fiziksel olabilirliklerini çalışmışlardır.
Albers, malzemelerin beş ana özelliğinin olduğuna inanıyordu. Malzemeler, boyut, kütle, hareket, enerji ve dışavurum gibi öğelere bölünmüştü.
Albers, temel sanat eğitimi dersinde konstrüktif düşünce eğitimine dikkat çekmiştir.
Albers, aynı zamanda çağdaş yorumlama becerisi sağlayarak biçimin temel prensiplerini kavramayı sağlarken deneyim (tecrübe) değişimini açıklığa kavuşturmaktadır.
Bauhaus'ta Tipografi
Weimar Bauhaus’ta Tipografi
İlk dışavurumcu Bauhaus sembolü 1919'da basılmış; bu sembolün tarzı ve tasviri bir öğrenci tasarım yarışmasında seçilmiştir. Sembol, Bauhaus'un erken döneminin el sanatlarıyla olan yakınlığını içermiştir.
Nagy, okunaklılık-iletişim ifadesinin hiçbir etki unsurunu yansıtmadan aslını koruyarak hiç bozulmaması gerektiğini vurgulamaktadır.
Gropius "Sanat ve El sanatının Birliği" sloganını "Sanat ve Teknoloji, Yeni Bir Birlik"e değiştirmiştir.
Dessau Bauhaus'ta Tipografi
Weimar'da baskı atölyesi, grafik sanatların üretimine sunulmuştur.
Dessau'da, mizanpaj, tipografi ve reklam ile ilişki kurmuştur.
Bauhaus, Gotik alfabeyi, Roman alfabesine seçmiş; ayrıca, sans serif fontlar, grafik tasarımlarda yeğlenmiş ve Bayer yeni bir harf tasarlamıştır.
1925'de bu alfabeyi açık, basit ve yapılandırılmış biçimlere indirgeyen evrensel bir harf yapısına ulaştırmıştır
Yeni Tipografi
Tipografi, rastlantıların olmadığı, her rengin, her noktanın, her biçimin hesabının verildiği bir tasarım anlayışı içerisinde çeşitli göndermeler, ifade tarzları ve imajlar kazanmış; yalın, net, çarpıcı ve vurgusal bir tavır edinmiştir
1919’dan 1928’e Moholy-Nagy, Herbert Bayer ve Josef Albers gibi Bauhaus eğitmenleri, tipografik deneyimi daha da ileriye götürmüşlerdir
Jan Tschichold
Elementaire Typographie (Temel Tipografi)
Tschichold’un Yeni Tipografi’ye yapmış olduğu en önemli katkı, Elementary Typography'de matbaacıların kullanması için Yeni Tipografinin ilkelerinin standartlaştırılan bir dizinini yazmıştır.
Die Neue Typographie (Yeni Tipografi)
1928’de Berlin’de Die Neue Typographie (Yeni Tipografi) adlı kitabını yayımlayan Tschichold, Yeni Tipografinin uygulamasını, kuramını, tarihini ve asimetrinin temel ilkelerini tanımlamıştır.
Tipografiyi geçmişteki sönüklüğünden, düzensizliğinden, okunaksızlığından özgürleştirmek ve geliştirmek amacıyla savaş öncesi yapılan girişimlerin başarısız olduğunu; tipografiyi daha okunabilir ve daha etkili kılmayı başaramadığını söyler.
Fotoğraf Ve Tipografinin Bütünleşmesi (Moholy-Nagy’ın Tipo-Foto Konsepti)
Die Neue Typographie’de Tschichold, fotoğraf ve tipografinin bütünleşmesinin (entegrasyonunun) modern yaşamın ruhunu yansıttığını savunan Moholy-Nagy’ın tipo-foto konseptini benimsemiştir.
Tschichold asimetri ve zıtlık ile ilgili düşünceleri modern tipografinin temelini oluşturmuştur.
Typographische Gestaltung (Tipografik Tasarım)
Tschichold’un çalışmalarında yeğlediği asimetrik tasarım anlayışı daha büyük bir esnekliği sağlamış, yeni layout yöntemlerine daha kolay uygulanabilmiş, dönemin tasarım biçimini ve görsel duyarlılığını sergilemiştir.