Rekreatif Etkinliklerde Eğitsel Oyunlar

Zaman bireylerin sonsuzluk ölçüsüdür ve günümüze kadar zaman ile ilgili doğal olarak kabul edilen tüm olgular bireyin düşüncesinin ürünüdür ve bir bireyden başka bireye farklılık gösterebilen bir kavramdır.

Boş zaman ise, kişinin kendisi ve başkaları için bütün yükümlülüklerinden ya da bağıntılarında bağımsız olduğu ve kendi isteği doğrultusunda seçeceği herhangi bir etkinlik veya aktivite ile ilgilenebileceği zamanı içermektedir.

Zamanın verimli ve etkin bir şekilde kullanılabilmesi, bireyin kendisine, iş yaşamına, sosyal yaşamına, dinlenmesine ve eğlenceli vakit geçirmesine, fizyolojik ve biyolojik gereksinimlerin giderilmesine ilişkin ayrılan zaman dilimleri içerisinde dengeli bir zaman yönetimi gerçekleştirmesine dayanmaktadır.

Rekreasyon kelimesi Latince “recreatio”dan, yani sağlığın yeniden kazanılmasından gelmektedir. Bu nedenle, rekreasyonu tanımlamadaki tarihsel yaklaşım, rekreasyonu insanları iş için yenileyen bir aktivite olarak ele almak olmuştur; bu yaklaşım, bariz sınırlamaları olan bir yaklaşımdır.

Kişinin kendini gerçekleştirebilmesinde, etkili ve olumlu bir öz benlik geliştirebilmesinde, katıldığı veya katılacağı serbest zaman faaliyetlerinin türü, söz konusu faaliyet ve aktivitelere katılım biçimi ve ayıracağı zaman dilimi etkin bir faktördür.

Oyun belirli kurallar çerçevesinde özellikle çocuklarda zekâ ve yeteneklerinin gelişimini destekleyen, ayrıca eğlenceli zaman geçirmeye aracılık eden bir eğlence türüdür.

Birbirinden farklı birçok bilim disiplininde oyun kavramının doğası ve potansiyel gücü belirlenmeye çalışılmış, aynı zamanda hayat içerisindeki konumunun tespit edilmesi amaçlanmıştır.

Çocuklar oyunlar aracılığı ile çevrelerinde gerçekleşen olay ve durumları algılayabilmekte, bu süreçleri günlük yaşamlarına uyarlayabilmekte, böylece sorumluluk duygusu kazanıp, sorumluluk bilincine erişebilmektedirler.

Boş zaman ve oyuna ilişkin geliştirilen kuramlar boş zaman değerlendirme etkinliği olarak oyun hakkındaki görüş veya düşüncelerle ilgili bilgi bütünüdür.

Eğitsel oyunların eğitim sürecinde de etkin bir öğretim aracı şeklinde eğitimin birçok alanında yararlı bir şekilde kullanıldığı ifade edilmiştir.

Oyunun organizmanın gelişimine paralel olarak basit ve bireysel oyunlardan daha hareketli, karmaşık ve sosyal faaliyetlere doğru dönüşüm gösterdiği vurgulanmıştır.

Yeni eğitim-öğretim ilkesinde öğretmen odaklı anlatıma dayanan, çocuklar için çoğu zaman sıkıcı hale gelen, çocuklarda çok fazla duyuyu hedeflemeyen öğretmenin merkezde olduğu eğitim anlayışı yerine, öğrencinin aktif bir şekilde sürece dâhil olduğu, diğer öğrencilerle sosyal ilişkiler kurabildiği, öğrencilerin çok yönlü duyularına hitap eden bir eğitim-öğretim metotları uygulanmaktadır.

Rekreatif eğitsel oyunlar çocukların birçok sosyal beceriyi kazanmasında, kişisel ve sosyal gelişiminde önemli bir yere sahiptir. Aynı zamanda çocukların toplumsal kültürel, norm ve değerlere uyum sağlaması açısından da önemlidir.

Toplumlarda çağdaş mutluluğa erişmenin etkin olarak oyun faaliyetlerine katılıma bağlı olduğu ileri sürülmektedir. Yani iş ve sorumlulukların dışında kalan zamanın sadece yeme-içme ve uyuma için harcanması çağdaş insan için yeterli olmamaktadır.

Rekreasyonel bir değeri olan oyun, kimi zaman her türüyle bir spor, kimi zaman basit uygulamalarıyla eğitici bir oyun, kimi zaman bir dans, folklor ya da tiyatro, kimi zaman da tamamıyla insan yaratıcılığına dayalı farklı türde bir etkinlik şeklinde ortaya çıkabilmektedir.