Özel Eğitimde Oyun Etkinlikleri III

Özel eğitim gerektiren bireylerin eğitiminde, ailenin eğitim sürecine katılması önemlidir. Aile katılımı, anne ve babaların çocuklarının eğitimine destek olmaları bağlamında ele alınır ve bu destek aile eğitimi uygulamalarıyla sağlanır.

Aile eğitimi; ailenin engelli çocuğun kabulünü sağlamak, ailenin haklarını ve sorumluluklarını anlamasını sağlamak, aile ile işbirliği yapmak, ailenin belli programları uygulamasını sağlamak gibi amaçları içerir.

Özel gereksinimi olan çocukların farklı alanlardaki gelişimini hızlandıracak ortamların düzenlenmesinde ailenin rolü önemlidir. Çocukların başarıları yalnızca okulda aldıkları eğitime bağlı olmayıp aldıkları destek eğitime ve ailelerin eğitime etkin katılımına bağlıdır. Ailelerin eğitilmesi; anne babaların çocuklarını herkesten iyi tanıması ve çocuğu ile daha fazla etkileşim içinde olması, birebir eğitim eksikliğini gidermesi, eğitim ortamında gerçekleştirilemeyecek konularda çocuğun eğitimini üstlenmelerini sağlama açısından önemlidir.

Aile eğitimi, çocukların okuldan ya da çevreden öğrendiklerinin kalıcı olmasını sağlamaktadır. Aile eğitim programlarında çocuk yetiştirme yaklaşımları ile çocuğun dil gelişimine, sosyal ve duygusal gelişimine katkıda bulunma ve çocuğuna çeşitli davranışları ve bağımsız yaşam becerilerini öğretmelerine ilişkin ailelere yeterlilikler kazandırılmalıdır.

Normal gelişim gösteren çocuğa sahip ailelerde olduğu gibi, özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerde de ebeveynlerin çocuklarına karşı sorumlulukları vardır.

Oyun, normal gelişim gösteren çocukların gelişim ve öğrenme sürecinde olduğu gibi, özel gereksinimleri olan çocukların gelişim ve öğrenme sürecinin desteklenmesinde de önemli bir gelişim alanı olarak kabul edilmektedir. Özel gereksinimli çocukların oyun süreçlerine öğretmenler gibi aileler de katılır çünkü aile zamanının çoğunu çocuğuyla geçirdiği için onu en iyi şekilde tanır.

Bireyin kişilik oluşumunda, bulunduğu ortamın, çevresindeki insanların rolü büyüktür. Özellikle uzun yıllar birlikte yaşadığı aile bireylerinin, anne babanın rolü önemlidir. Eğer çocuklarına değer verirlerse, onlara karşı açık olurlarsa, çocuklarının duygularını paylaşırlarsa, kendi duygularını çocukları ile paylaşırlarsa, çocuklarını oldukları gibi kabul ederlerse, yetenekleri doğrultusunda gelişmelerine olanak sağlarlarsa, çocukları ile oynarlarsa, çocuklarına oynamaları için zaman tanırlarsa ve çocuklarının yapmasını istemediklerini kendileri yapmazsa, çocuklar da daha sonraki yıllarda diğer insanlarla kurdukları ilişkilerde bu tarzda davranırlar.

Günümüzde özel gereksinimi olan çocukların normal gelişim gösteren çocuklarla birlikte genel eğitim sınıflarında “kaynaştırma eğitimi” almaları olanaklı kılınmıştır. Kaynaştırmada amaç, bu çocukların yaşıtlarıyla beraber sosyal, öğretimsel ve fiziksel açıdan kaynaştırılmasıdır. Özel gereksinimli bireylerin hem topluma uyumunu sağlamak hem de toplumda birey haline gelmelerini sağlamada kaynaştırmanın yararları büyüktür. Özel eğitimde kaynaştırma programının başarılı olması programa mümkün olduğunca erken başlanması, eğitimcilerin konuya yaklaşımı ve yeterliliği, normal ve özel gereksinimli çocuk ailelerinin yaklaşımı normal çocukların özel gereksinimli çocuklara yaklaşımı ve ortamın uygun şekilde hazırlanması gibi etkenlere bağlıdır.

Özel gereksinimli çocukların oyun etkinliklerinde normal gelişim gösteren çocukların aileleri de yer verilmesi gereken bir gruptur. Bu ailelerin özel gereksinimli çocuğu kabul eder bir tutum sergilemeleri özel gereksinimli öğrencilerin sınıfı kabulü ve akran desteğinin sağlanması konusunda çocuklarına model olmaları normal gelişim gösteren çocukların da arkadaşlarına yönelik olumlu tutuma sahip olmalarını sağlar.