Açık Alan Rekreasyonu İşletmeciliği ve Girişimcilik

Açık Alan Rekreasyonu İşletme Alanlarının Planı

Farklı kullanıcılar arasındaki ve kullanıcılar ile peyzaj ve vahşi yaşam arasındaki çatışmalar en aza indirilecekse, tesis planlaması esastır. Bunun yanı sıra rekreasyon işletmeleri zor veya maliyetli yönetim ve bakım faaliyetlerinden de kaçınmalıdır. Herhangi bir hizmetin geliştirilmesi veya pazarlanmasında olduğu gibi işletmeci arz ile talebi eşleştirmek zorundadır. Bu sağlanamazsa, sorunların ortaya çıkması muhtemeldir. Ziyaretçiler deneyimlerinden en iyi şekilde yararlanamayabilir, ortam veya alan aşırı aşınma ve yıpranmaya maruz kalabilir, pahalı yatırımlar yetersiz kullanılabilir ve habitatlar gibi diğer kaynak değerleri gereksiz yere zarar görebilir. Rekreasyon sağlayan işletmelerin veya bireylerin çoğu, değişen ölçüde bir arazi tabanına sahiptir veya bunlara erişimi vardır. Açık alan rekreasyonu işletmeleri fırsat sağlayıcıdırlar. Ne kadar sağladıkları, gerçek ve potansiyel ziyaretçilerden gelen talebe, tesisin veya arazi tabanının bu talebi zaman içinde zarar görmeden, yani sürdürülebilir bir şekilde karşılayabilme kapasitesine ve yönetmek için mevcut kaynaklara bağlıdır. Rekreasyon planlaması hem mevcut hem de potansiyel talebi değerlendirmekle ilgilidir. Bu talebi sürdürülebilir bir şekilde karşılamak için kara tabanı kapasitesinin değerlendirilmesi ve potansiyeli optimize etmek için mevcut kaynakların akıllıca kullanılması gerekir. Planlama üç düzeyde gerçekleşmektedir. Bunlar stratejik, fizibilite ve yerleşke planlamasıdır.

Açıklan Rekreasyonu Taleplerinde Eğilimler: Son yıllarda rekreasyon endüstrisi içerisinde varlığını sürdüren işletmeler ve yöneticileri açık alan rekreasyonu ile ilgili iki önemli şeyi fark etmiştir. Birincisi açık alan rekreasyonuna yönelik talebin sürekli artması, ikincisi ise toplumun tercih ettiği rekreasyonel aktivite türlerinin çeşitli şekillerde değişmesidir. Talepteki artışı ve değişimi anlayabilmek için tüketici eğilimlerini anlamak rekreasyon uzmanları için önem taşımaktadır.

Açık Alan Rekreasyonun İşletmelerinde Yönetim

Açık alanların yönetiminde eğlencenin miktarını ve faaliyet türlerini kısıtlamak, seçim özgürlüğünü kısıtlamak gibi görünse de en nihayetinde açık alanları ve toplum refahını korumak için yapılmalıdır. Ayrıca parkların ve açık alan rekreasyonunun yönetimi, gerektiğinde “karşılıklı olarak üzerinde anlaşmaya varılan karşılıklı zorlama”nın dikkate alınmasını içermelidir.

Rekreasyon Fırsatı Spekturumu: RFS tarafından önerilen park ve açık hava rekreasyon fırsatlarının sayısı. Bu ünitede açıklanan kavramlar, açık alan rekreasyonunu ve beraberinde işletmesini yönetmek için güçlü ve düşünceli (doğayı ve ziyaretçileri ön planda tutan) bir programa duyulan ihtiyacı ortaya koymaktadır. Yönetim, kalite standartlarının korunmasını ve yönetim hedeflerine ulaşılmasını sağlamak için gereklidir. Kalite göstergelerinin izlenmesi, yönetim uygulamalarının etkinliğinin hayati bir testini sağlar; gösterge değişkenlerinin izlenmesi, kalite standartlarının ihlal edilme tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu tespit ettiğinde, yönetimde değişikliklere veya yeni yönetim uygulamalarının benimsenmesine ihtiyaç duyulur. Yönetimin önemi göz önüne alındığında, park ve açık alan rekreasyonu yöneticileri, park kaynaklarını ve rekreasyon deneyiminin kalitesini korumak için ellerinden geleni yapmalıdır.

Açık Alan Rekreasyonu İşletmelerinde Yönetim Çerçevesi: Kabul edilebilir değişimin sınırlarının nicel ifadeleri olarak yönetim hedeflerini ve ilgili göstergeleri ve kalite standartlarını kullanır. Bu kabul edilebilir değişiklik sınırları, parkların ve ilgili alanların taşıma kapasitesini tanımlar ve parkların eğlence amaçlı kullanımı ile park kaynaklarının korunması ve ziyaretçi deneyiminin kalitesi arasındaki doğal gerilimi ele alır. Çerçeve, ortak mülkiyet kaynakları bağlamında talep edildiği gibi yönetim eylemlerini (karşılıklı olarak üzerinde anlaşmaya varılan karşılıklı zorlama) gerektirir. Yönetim hedefleri ve ilgili göstergeler ve kalite standartları, açık alan rekreasyonunun üç bileşeninin tümü (kaynak, deneyimsel ve yönetim ortamları) için dikkate alınmalıdır ve bu koşulların konfigürasyonları geniş bir yelpaze sunmak için çeşitlendirilebilir ve muhtemelen değiştirilmelidir.